Drukuj

Zaloguj się lub zarejestruj.
1 Godzina 1 Dzień 1 Tydzień 1 Miesiąc Zawsze
Zaloguj się podając nazwę użytkownika, hasło i długość sesji

[czeron]

Uwielbiam takie relacje. Powodzenia Moskitjerzy.

[xaff]

Czwartek.

Pobudka jak w ostatnich dniach, 4:15. Szybkie śniadanie i wyjazd o piątej, tankowanie i do portu.
Bilety mieliśmy zakupione przez internet, to na terminalu wystarczyło tylko okazać dowody lub paszporty do identyfikacji. Prom według rozkładu miał wypłynąć o 6:00, wypłynął kwadrans wcześniej. Warto więc być na czas, litości nie ma.

Helsinki przywitały na deszczem. Chcieliśmy je zwiedzać, tak jak Tallin. Po półgodzinnym poszukiwaniu miejsca do zaparkowania postanowiliśmy, już wstępnie mokrzy, że odpuszczamy zwiedzanie. Kolejnym punktem na mapie miało być Porvoo. Jest ono po drodze do Eili i Arto, wystarczy zjechać z obwodnicy. Tak też zrobiliśmy i już w niedużym deszczu, a nawet chwilowej mżawce zwiedzaliśmy to miasteczko.

Próba odgadnięcia prawidłowego adresu znajomego Arto, który ma dla mnie pręt popychacza zakończyła się niepowodzeniem. Google cały czas podawało jedno i to samo miejsce, z tym, że nie to o które chodziło. Odpuściliśmy i pojechaliśmy do Myllykoski do sklepu Arto. I gdy tylko przywitaliśmy się, to … wyszło słońce. I tak już zostało do następnego dnia.

Arto ma bardzo ładnie urządzony sklep. Sporo motocykli na ekspozycji, w tym obie wersje 650 - tę pierwszą i obecną. Sporo części do jaw posiada na miejscu. Tak więc mogłem zakupić to co było mi potrzebne. Chłopaki też kupili kilka gratów. Bystre oko na następnych zdjęciach powinno zauważyć co dodatkowo jeden z nas kupił, bo jest już zamontowane. Kto dostrzeże?

Dalsza część dnia to ich działka nad rzeką, naprawy motocykli i sauna z kąpielą w rzece na koniec dnia.

Przejechaliśmy 290km, łącznik na dziś 1381km.

Lista awarii:
Elkinio: podłubał w ustawieniach sprzęgła bo ma problemy w rzucaniem pierwszego biegu i nieco mu sprzęgło ciągnie.
Xaff: uszczelniacz jak się okazuje luzu nie ma. Pręt, choć przytarty, to nie wskazuje na odstępstwo od normy. Po dociśnięciu palcem, choć się nie obracał, to czasem łapał jakiś wibracji na boki. Być może pierwotną przyczyną jest drugi popychacz (ten z grzybkiem). Dziwne jest to,  ze czasem stał spokojnie, bez względu na obroty silnik, a czasem już na jałowych drgał tak, że na oko było widać jak bardzo mocno pracuje. Próbowaliśmy magnesem ustalić czy jest kulka pomiędzy nimi, niestety bez efektu. No to dołożyłem ją albo dołożyłem drugą. To się za czas jakiś okaże. Jak będzie źle, to kupiłem u Arto dwa komplety uszczelek, będzie na co zamienić.
Virgis: no u niego w Kałasznikowie było gorzej. Po drodze gubił to jeden, to drugi cylinder. Po dojechaniu na miejsce brać litewska zabrała się za naprawę. Sprawdzali od końca całą instalację. Na koniec z dwu zestawów platynek złożyli jeden. Virgis zamęczał silnik przez ponad dwie godziny. Jak mu wyszło i co mu wyszło okaże się niebawem.

[Artur]

Wspaniały wyjazd i wspaniała relacja! Trzymam kciuki i życzę powodzenia dalej!

Co do bystrego oka, owszem ja zauważyłem pewien szczegół, o którym musimy porozmawiać. Ale to później.

[xaff]

Wiem co masz na myśli. I rozmowa się już odbyła, dobrze wiesz z kim.

[xaff]

Piątek.

Odpoczywania cześć dalsza.

Pierwszym punktem była wizyta w salonie Arto. Tym razem zrobiłem kilka zdjęć.

Dziś pojechaliśmy do Kotka. To miejscowość nad Zatoką fińską z kilkoma atrakcjami. Naszym celem było Muzeum morskie.
To kolejne muzeum o tej tematyce, zrobione jednak nieco inaczej. Doskonale tu widać, tak dla odmiany, jak ważna dla nich jest natura i prosta forma. To przestronne muzeum wykończone w drewnie. Nawet podłoga była z malutkich elementów drewnianych. W samym muzeum (i poza nim) kilka ciekawych okrętów, do których można było zajrzeć. W muzeum, chyba jedynym takim obiekcie w Kotka, nie mogło zabraknąć ich dobra narodowego, czyli Muminków. Swoje zdanie o nich mam. Z kronikarskiego obowiązku jednak nadmieniam.

Kolejnym punktem był fort obronny. Rozczarowanie, to chyba najbardziej delikatne określenie tego co zobaczyliśmy.

Na deser pojechaliśmy do Sapokka Water Garden. Szumiąca woda, spływająca z 20 metrowego wodospadu (sztuczny) skutecznie ukoiła nasze nerwy. Do tego wegetacja jest tam z miesięcznym opóźnieniem, bo kasztanowce dopiero zakwitły a rododendrony są w trakcie. Mała wycieczka motocyklistów na górkę i można było podziwiać początek wodospadu.

Po powrocie Eila zjedliśmy na kolację pyszną rybę z młodymi ziemniakami oraz surówkami, które przygotowała Eila. Palce lizać. A na deser dostaliśmy ciasto z rabarbarem od jej siostry. Brzuszki pełne. Oczywiście dopełnieniem była sauna.

Zapewne ciekawi jesteście skuteczności wczorajszych napraw. Virgis czegoś nie dokręcił i musiał po drodze przeprowadzić szybką korektę. Skuteczną. A ja? Pręt się nie tłucze, słychać, że czasem stuknie, ale to nie to samo co wcześniej. Za to … przy 80km/h przyłapał mi silnik. Poczekałem pół minuty i sprawdziłem czy da się poruszyć, a po 2 minutach odpalił od drugiego czy trzeciego kopnięcia. Spokojnie dojechaliśmy do muzeum i tam po ostygnięciu 7 rabinów stwierdziło, że świeca wygląda dobrze. Nie wiem co mogło być przyczyną, zatem klasycznie, jeździć obserwować.

Z kolejnych awarii. Taka nieco upierdliwa, bo padł czujnik temperatury baterii w moim telefonie i nie chce się ładować, bo … temperatura telefonu jest za niska. Znaczy nie chciał wcale, po factory reset zechciał nieco się podładować.

Dziś zrobiliśmy 143km.

Lista awarii:
Elkinio: problemy z ładowaniem. Pozamieniał praktycznie wszystkie części w Vape na zapasowe, oczywiście po jednej naraz. Efektu brak. Znaczy ma dobre ładowanie, ale musi gnać na dziki albo jechać na trójce na wysokich obrotach. Inaczej 12.6V pokazuje miernik.
Xaff: przyłapanie silnika. Sprawdziłem dyszę, wytarłem odstojnik. Zobaczymy.
Virgis: dokręcenie czegoś tam w aparacie zapłonowym.

[xaff]

Muzeum morskie w części lądowej.

[xaff]

Muzeum morskie, część morska.

[xaff]

Sappoka Water Garden

[xaff]

Serwis.

[xaff]

Drapieżca. Po sesji foto wrócił do natury.

[xaff]

Sobota.

Dziś kolejna wycieczka po okolicy. Po śniadaniu rzecz jasna, na które zostaliśmy zaproszeni do domu Eili i Arto. W tym czasie drogi nieco przeschły po nocnym deszczu.

Później Eila pokazała nam lokalne drogi, które pełne były zakrętów i wzniesień. Zabawa przednia, wzbogacona o porywisty wiatr. Na tyle porywisty, że było ostrzeżenie w serwisie pogodowym. Po pierwszej części miałem z wrażenia mokre ręce. Pierwsza przerwa zaplanowana była e dawnej stacji benzynowej, wybudowanej w 1971r. Jest ona co prawda już nieczynna, bar jednak pozostał wraz z warsztatem. I całość prowadzi już trzecie pokolenie.

Dalej znów bocznymi drogami do dawnej kuźni, a w zasadzie to całego kompleksu. To miejsce również przeszło do historii i obecnie jest lokalną atrakcją turystyczną. W tamtejszym kościele obraz nad ołtarzem, namalowała gdzieś w 17 wieku jaka s bardzo znana fińska malarka. Tam też zjedliśmy lokalne lody o przedziwnych smakach, łącznie z chili i salmiakami. Robert twierdzi, że było to bardzo dobre. Szczerze powiedziawszy nam nie podeszły. Ale to jego smaki i to jest najważniejsze.

I znów wróciliśmy na lokalne drogi by zobaczyć największą flagę na najwyższym maszcie w Finlandii. Czyli dotarliśmy do Hamina. To bardzo cieka mieścina, bo jej zbudowana na planie koła. To bardzo dziwne i niespotykane by rynek objeżdżać rondem. Jest tam też bastylia. No oczywiście na miarę wielkości tego miasta, ale jest.

Na sam koniec odwiedziliśmy dawną lokalną mleczarnię, w której skosztowaliśmy lokalnego piwa. Rzecz jasna małego. Tam też zwiedziliśmy galerię sztuki nowoczesnej. Na tyle nowoczesnej, że Virgis postanowił nieco poukładać szczapy drewna w jednej z instalacji, czym wzbudził przerażenie pani kustosz. Po prawdzie do nas również jakoś ta sztuka nie przemówiła. Znać się nie znamy na rzeczy. Trudno.

Pokonaliśmy dziś 205km.

Lista awarii:
Elkinio: regulacja gaźnika, bo słabo ciągnie pod górkę oraz regulacja sprzęgła, bo słabo wchodzą biegi przy redukcji.
Virgis: jak zwykle dłubanie w zapłonie, ale gwoździem programu było urwanie obu górnych tylnych mocowań silnika. Na szczęście mechanik Arto spędzał sobotę w domu i był w stanie pospawać te mocowania na miejscu

[xaff]

Kuźnia.

[xaff]

Hamina.

[xaff]

Mleczarnia i moto Virgisa.

[xaff]

Niedziela.

Pobudka 5:00. Wyjazd zaplanowany na 6:00. Łapiemy 30 minut opóźnienia. Trzeba przecież po sobie posprzątać.

Dziś zaczynamy atak na Nordkapp. Plan to dotarcie do Siikalatvia, czyli około 400km. Na prośbę Virgisa zrobiliśmy jeszcze trochę i wylądowaliśmy w okolicach Oulu, czyli 100km dalej.

Życie lubi płatać figle i dziwnym sposobem doszło jeszcze 77km na poszukiwanie miejsca na nocleg.

Łącznie zrobiliśmy dziś 572km.

Oczywiście nie obyło się bez zwiedzania po drodze. Widzieliśmy las, później las, następnie las. W międzyczasie również widzieliśmy las i dla odmiany las. Bajka.

Szukając noclegu przejechaliśmy około 10 km drogą, a jakże, leśną, z drobnego tłucznia. I to była największa atrakcja tego dnia. Zresztą macie ją na zdjęciach.

Lista awarii:
Elkinio: dętka (jakby to nie zabrzmiało)

[Rozztocz]

Pięknie!

[andree]

Podziwiam Panowie, powodzenia życzę, dużo zdrówka i mało awarii 

[Zysiu]

Widać że się nie nudzicie

[Matus89]

Jezdzilem ciezarowka przez fina do kiruny w szwecji do kopalni rudy zelaza. Jeszcze pare km i uwazajcie na renifery. Spaceruja srodkiem drogi.
Ten napoj w malej puszeczce kupiliscie na promie czy na granicy lv-est?

Szerokosci.

[xaff]

Napój targamy z promy EST-FIN

[xaff]

Poniedziałek.

Drugi dzień zdobywania Nordkapp. Dziś w planach było zdobycie poła podbiegunowego.

Pobudka o 6:30, wyjazd około 8:00. Droga jak wczoraj - las, las i jeszcze raz las. Jest ładnie, ale ile kilometrów można jechać bez zmiany krajobrazu? Po półtorej godzinie staje się to nużące, a po dwu, zaczynamy tracić kontakt z rzeczywistością. To dziwne, bo fizycznie zmęczeni nie jesteśmy. Przerwy co godzinę są absolutnie niezbędne.

Pogoda w zasadzie jest dobra. Około 10-11C, jednakże to jakieś takie zimne Celsiusze są, bo pozakładaliśmy na siebie wszystko, łącznie z przeciw deszczówkami, choć nie pada. Być może przyczyną jest wiatr, który tak skutecznie nas schładza. Jutro zakładamy wszystko zimowe co mamy i zobaczymy czy będzie nam cieplej.

Po około 200km zrobiliśmy sobie przerwę na obiad, później hajda na rumaki i po 12km byliśmy już po drugiej stronie arktycznej tęczy. Pojawiły się drobne wzniesienia a z mini długie podjazdy. Najstarsze knedle miały pewne problemy by utrzymać prędkość pozwalającą na jazdę na czwartym biegu. Czasem trzeba było zapiąć trójkę.

Podczas przepinania biegów na podjazdach okazało się, że Velorex Elkinia radzi sobie z tym coraz gorzej. I tak, mamy zaliczoną pierwszą naprawę klubowego knedla za kołem podbiegunowym. I to nawet dosyć daleko, bo ponad 100km w głąb,  w Kolari. Do naprawy wystarczyła druga kulka, którą kupiłem u Arto.

Po naprawie pojechaliśmy w okolice Mounio by w jego okolicy poszukać noclegu. Podczas postoju i omawiania dostępnych  alternatyw okazało się, że Kałasznikow ciągnie za sobą olejową nić Ariadny. Znaleźliśmy miejscówkę wskazaną na jednym z serwisów dla kamperowców i Virgis do naprawy użył uszczelki sprzęgła. Oczywiście tej zakupionej u Arto. Warto mieć takich znajomych.

A przyroda? Tak jest, widać jak las staje się coraz niższy, coraz rzadszy. Pojawiają się tereny zabagnione, polany i o dziwo nieduże pola uprawne. Widzieliśmy też renifery. Zarówno idące wzdłuż drogi, jak i po prostu pasące się w przydrożnych rowach. Widzieliśmy również całkiem duże stado z młodymi, niestety nie było jak się zatrzymać i zrobić zdjęcie. Może następnym razem.

Dziś przejechaliśmy 437km. Do Nordkapp, do globusa pozostało nam równiutkie 500km.

Lista awarii:
Elkinio: problemy ze zmianą biegów, dodanie kulki rozwiązało problem
Virgis: wyciek oleju przez uszczelniacz. Czy wymiana uszczelniacza pomogła, dowiemy się niebawem.

[xaff]

Wtorek.

Klasycznie, pobudka około 6:30, wyjazd o 8:00. Plan na dziś to okolice Nordkapp na tyle blisko, by można było przeprowadzić szybki atak wrócić. Jak zapewne domyślacie się, a może wiecie, pogoda tutaj jest bardzo kapryśna. To w zasadzie są okienka pogodowe. Nic nie jest pewne.

Ubraliśmy się we wszystko, co tylko można było na siebie założyć. Nawet nie temperatura jest problemem, a wciskający się zimny wiatr. Prawdę powiedziawszy, to wyglądamy jak rodzeństwo ludzika Michelin na gigancie. Ja mam dwie kominiarki, kołnierz z wind-stoperem i możliwość obrócenia głową zredukowana do minimum. A i tak gdzieś ten wiatr się wciska i z każdym kilometrem czujemy jak robi się coraz zimniej.

Po wjechaniu do Norwegii przyroda również się zmieniła. Praktycznie nie było drzew iglastych, a jedynie powykręcane od zimna i wiatru brzozy. Robi to bardzo przygnębiający nastrój. Jednakże coś w tej surowości i chęci przyrody do życia jest fascynującego. Pojawiają się stada reniferów z młodymi pasące się tuż przy drodze. Przyzwyczaiły się do ruchu samochodowego, tylko młode jeszcze zerkają za przejeżdżającymi pojazdami.

Wzbudzamy zainteresowanie nie tylko u reniferków, również gatunek ludzki zagaduje nas na postojach, jakby nie dowierzając że da się po pierwsze tak starymi motocyklami jeździć, a po drugie, dojechać tam, gdzieśmy już dojechali.

Ta część Norwegii jest górzysta, a drogi prowadzą zgodnie z naturą. Przed nami sporo podjazdów i zjazdów. Trzeba powachlować bigami by wjeżdżać na odpowiednim biegu. Podobnie ze zjazdami. A zresztą, sami wiecie jak górki atakować knedlami.

Przed Nordkapp wynajęliśmy sobie pokoje, bo pomysł spania pod namiotem jest zbyt szalony nawet dla nas. Tym sposobem dotarliśmy do Repvag. To około 86km od globusa. Kontrola warunków atmosferycznych, szybka narada i … zrzucamy nadmiar bagażu i jedziemy dalej.

Po trasię są dwa długie tunele. Jakże tam było zimno, szczególnie w tym podmorskim o długości 6.6km. Najpierw zjazd 10% tak ze 3km, później podjazd 11%, kolejne 4.6km. Tylko Krzyśkowi zrobiło się ciepło, bo nie wiedział, czy Velorex wdrapie się pod taką stromiznę. Dał radę na 2 biegu. Dał, i to jest najważniejsze.

Wiatr gwizdał tak, jak nigdy wcześniej na naszej wycieczce. Na szczęście nie padało.

Tak!

NORDKAPP ZDOBYTY!

Od 20:30 każdy z nas ma pełen szacun na dzielni.

Nie powiem, na parkingu byliśmy niemałą sensacją. Nie najnowsze motocykle, tylko zgraja szaleńców na starych knedlach. Nie było łatwo opuścić parking, bo pytań i chęci zrobienia sobie zdjęcia z knedlami było co niemiara. Pozostawiliśmy po sobie naklejkę klubową na dowód, że "nasi tam byli".

Droga powrotna, to te same tunele, ino w drugą stronę, alternatywnej drogi nie ma. Tak przemarzliśmy, że po powrocie na nocleg nie byłem w stanie się rozebrać, bo tak mi drżały ręce. Generalnie cały dygotałem jak niedokręcony silnik.

Teraz przed nami droga powrotna. Knedle się już nieco zmęczone, zrobiliśmy wszak 3.350km. My również odczuwamy trudy tej wyprawy.

Przejechaliśmy 611km.

Lista awarii:
Robert: zgubił prąd i Cezeta mu zgasła. Znalazł miejsce gubiące kontakt i teraz działa już poprawnie
Ktoś: coś w czymś poprawiał w knedlu na parkingu pod Nordkapp. Tak, tam też mamy serwisowanie knedla zaliczone. To co zdarzyło się na Nordkapp, pozostaje na Nordkapp.

[Maliniak]

No chłopaki jaja macie nie dość że zmarznięte, to jeszcze z kryptonitu! Szacun!

[gustaw]

Nie czas na naprawy ale moim zdaniem blokują się tarczki albo przekładki w koszu sprzęgłowym. Duże obciążenie  robi temperaturę  a gdy wycięcia na tarcze są na setki to ciężko wcisnąć sprzęgło  i tam wszystko się napręża i zjada popychacze- przeżyłem to u siebie. Fajna przygoda, współczuję grzebania przy velorexie bo podejście jest słabe. Powodzenia!

[sancho]

Super!!! Dzięki jeszcze raz za relację, motywuje do działania

JawaCZ - Wyprawa na Nordkapp 2019r. w 16 dni 7280km.

Zaczęty przez dendrus « 1 2 3 » Turystyka, Spotkania, Zloty

MM - KWIECIEŃ 2025

Zaczęty przez Yabaman Motocykl Miesiąca

MM - MAJ 2025

Zaczęty przez Gosia Motocykl Miesiąca