Drukuj

Zaloguj się lub zarejestruj.
1 Godzina 1 Dzień 1 Tydzień 1 Miesiąc Zawsze
Zaloguj się podając nazwę użytkownika, hasło i długość sesji

[Rozztocz]

Niezłe początki. 3mam kciuki za kolejne dni wyprawy.
Z ciekawości jaki popychacz Krzysiek zastosował?

[Karolek]

Jak to mawiają, złe dobrego początki. Powodzenia.

[Maliniak]

Niezłe początki. 3mam kciuki za kolejne dni wyprawy.
Z ciekawości jaki popychacz Krzysiek zastosował?

Połamany 

[Devox360]

Przydała by się jakaś video relacja z tego wyjazdu, to był by kawał prawdziwego kina akcji, od euforii po zniesmaczenie 

[Devox360]

Niezłe początki. 3mam kciuki za kolejne dni wyprawy.
Z ciekawości jaki popychacz Krzysiek zastosował?

Połamany 

Myślę że jesteśmy blisko, moim zdaniem pospawany 

[xaff]

16 maja, sobota

Piątek zakończyliśmy rozmową z Wiesiem. Składali jeszcze silnik. Ponieważ nie było wiadomo jak dużo czasu będą jeszcze potrzebować, a pogoda jak pamiętacie była delikatnie rzecz ujmując "dyskusyjna", to uzgodniliśmy telefon rano, aby dogadać jak będziemy łapać się po drodze.

Poszliśmy spać, nawet wcześnie, bo na rano zaplanowana była pobudka, a w sumie, to byliśmy już zmęczeni naprawą Velorexa. I pobudką była rano. O 02:50! Chłopaki właśnie dojechali i próbują znaleźć nocleg. Szok. Jechali po nocy i w deszczu. To się nazywa upór.

Szybka krótka rozmowa i spać. Plan właśnie powrócił na pierwotne tory.

Rano było więcej czasu na rozmowę. Jacek, dzięki za pomoc, bo jak nie Ty, to laweta. Robert powiedział, że przed Kielcami padła mu skrzynia biegów i pozostał tylko 3 lub 4 bieg. Udało mu się dojechać do Kielc, co więcej, przejechać przez miasto w korku. Trochę ucierpiała duma, nieco więcej sprzęgło, wygrał upór. Po rozpołowieniu silnika wszystko było jasne. Wiesio wedle wytycznych pojechał do sklepu po części, na szczęście było wszystko dostępne i już około 23:00 motocykl był złożony. Robert miał tylko zrobił kilka kilometrów aby sprawdzić jak działa,  zrobił ponad … 200.

Druga pobudka wedle upodobania, od 6:00 do 8:00. Dokończenie prac na Velorexem - ty Krzysiek sam dał radę. Jazda próbna bez problemów. No prawie, bo pozostawił po sobie bardzo nieekologiczny ślad. Ciekła benzyna z gaźnika. Dlaczego? Krzyśkowi nie chciało si e szukać odpowiedzi na tak nurtujące pytanie i po prostu wymienił gaźnik na drugi, ten stary.

I ruszyliśmy. Oczywiście w deszczu. Jeszcze przed granicą zatankowaliśmy pod korek i wjechaliśmy do Słowacji. Po drodze, a raczej po bardzo lokalnych drogach nic specjalnego się nie działo. Oczywiście padało, padało i padało.
Tuż przed granicą z Węgrami, a dokładniej tuż przed słynnym Sátoraljaújhely na stacji benzynowej spotkaliśmy bardzo gadatliwego Słowaka na BMW. Nawet nie wiemy kiedy minęło pół godziny.
Wjechaliśmy do Węgier. i w zasadzie, jak wjechaliśmy, tak po kilku godzinach wyjechaliśmy. Mieliśmy zatrzymać się w Tokaju, ale pogoda jakoś nie zachęcała. Zatrzymaliśmy się za to na małe zakupy w sklepie i rzecz jasna na arbuza. Dobry, soczysty, słodki i bardzo świeży. A pół godziny później dobiliśmy się lokalnym langoszem.
I tak minęły nam Węgry.

Do Rumunii wjechaliśmy dużym przejściem granicznym. Już bez kontroli granicznej. Tuż za granicą tankowanie, a kilka kilometrów dalej nocleg na dziko. Jesteśmy więc w całkiem fajnym miejscu nad rzeką, z widokiem na parę łabędzi i stary most wiszący.
Kolacja przy winku, rozmowy i spać.

Dystans: 330km
Awarie:
Krzysiek - wymiana gaźnika
Daniel - uszkodzony telefon

[Rozztocz]

Czekam niecierpliwie na kolejne relacje. Dajecie czadu!

[xaff]

17 maja, niedziela

A miało być tak: po  powrocie z Nordkapp żadnej wycieczki na północ. Ma być ciepło przede wszystkim no i bez deszczu. A co mamy? Trzeci dzień pada, jest zimno i wieje. Może lepiej było pojechać jeszcze raz na północ?
Nie wiemy. Jesteśmy na południu i jak Słowacja i Węgry ugościły nas deszcze, tak Rumunia nie chce pozostać dłużna. Też pada, wieje i jest zimno. No dobrze, może nie tak jak wczoraj, ale wciąż jadę w termice zimowej plus sweterek z merynosa. To nie jest look południowy. No nie jest jak by na to nie patrzył. Powoli zaczynamy pachnieć samcami. Na przemian ciepło, bo słońce na godzinę wychodzi i deszcz, bo po tej godzinie ma już dość. A my zaczynamy przypominać kiszone śledzie. Aaaa miało nie być północy - pomóżcie więc z jakimś stosownym porównaniem.

Dziś dzień przez Rumunię. Mieliśmy zaplanowane ponad 460km i dwie atrakcje. Pierwszą było muzeum parowozów w parku w Resita, drugim zaś ruiny fortecy w Laduslau. I jak pamiętacie poprzedni wpis, była szansa na realizację tego. Jednakże los jest przewrotny i miał na nas zupełnie inny plan. Otóż w okolicach Arad, Robert gdzieś po drodze zgubił 4 bieg. To gdzieś tak po 100km od noclegu. Decyzja mogła być tylko jedna - Robert postanowił wrócić do domu. Natychmiast. Przed Albanię, no bo którędy indziej?

I dotrzymujemy mu towarzystwa, tak niespiesznie, 60-65 km/h. Ma to swoje plusy. Mamy dużo czasu na rozglądanie się po okolicy. A ta jest bardzo ładna. Mamy czas na wąchanie okolicy. Tak, na wąchanie i to wcale nie cudownego zapachy palonego oleju z benzyną a kwitnących akacji. Ok, wiem kto to będzie czytał, więc poprawię się - Robinia pseudoacacja. Zadowoleni? Wiem, że tak, ja też. Tak, czy inaczej, pachniało nią cudownie.

Powolność naszej marszruty oraz to, że Rumunia nie jest naszym celem sprawiła, że nieco zmodyfikowaliśmy nasz plan. Postanowiliśmy zobaczyć tylko muzeum parowozów w parku w Resita. Robi wrażenie. Raz same parowozy, a dwa fakt, że to stoją po prostu na skwerze. I jest ich całkiem sporo.

I dalej po przeliczeniu mapy wybraliśmy się najkrótszą drogą na zaplanowany nocleg. Najkrótsza okazała się nieco pod prąd. Ale to mały szczegół - zobaczyliśmy to, co mieliśmy zobaczyć jutro. Żadna strata, warto.

A jak dojechaliśmy nad strumy opodal Dunaju, to Robert dołożył coś jeszcze. A w zasadzi, to odjął - ładowanie. Właśnie mu padło. Zbadamy rzecz rano, jak przestanie (oby) padać.

Trasa: 450km
Awarie:
Robert - 4 bieg, ładowanie
Daniel - problemy z załączeniem 1
Krzysiek - brak kontaktu gdzieś na łączówkach i wyładowania akumulatora
Wiesio - przerywanie zapłonu

[Rozztocz]

Grubo, grubo Panowie. 

[Jacek_L]

Kurde... Trzymajcie się tam i naprawiajcie!

[xaff]

18 maja, poniedziałek

Pobudka o 7:00 i poranne mycie zębów. Znaczy może niekoniecznie zębów, ale poranny serwis motocyklowy na rozgrzewkę, to i owszem.
Robert poszukiwała prądu, Krzysiek walczył ze śrubą kontrolną stanu oleju a ja po prostu dolałem setkę do skrzyni. Jedynie Wiesio nie bardzo miał co ze sobą zrobić.

Wyruszyliśmy około 9:00, by po kilku minutach zobaczyć to, co widzieliśmy wczoraj, czyli skalnego Decebala. Ten ryt na skale robi wrażenie, ma około 43m wysokości i prawie 32m szerokości. Dalej mapa wiodła nas do Monastyru Maglavit. Rzecz jasna z przerwą na kawę, tankowanie oraz … opcją drutowania. Tak się jakoś dziwnie składa, ale mojej Panelki nie odpali się gwoździem. A po co? A bo po tych deszczach , jak stacyjka wyschła, to stanęła dęba. I kluczyk dało się tylko włożyć i wyjąć. Zapomnij o przekręceniu. Na moje szczęście, była to ciut większa stacja benzynowa i da lo się upić cudowny lek na to, co powinno się ruszać, a się nie rusza. Czyli WD-40. Kilka minut później, z oporem, ale dało się przekręcić kluczyk. Jestem uratowany.

Dojechaliśmy do monastyru. Robi wrażenie. Ogromne. Zdjęcia tego nie oddają i powiem szczerze, nasz barok do bieda wersja przy tym, co zobaczyliśmy.

I to była prawie ostatnia atrakcja Rumunii. Zostały nam wspomnienia szybkiego przelotu a my po sobie zostawiliśmy (a dokładnie to Robert) ładownie i czwarty bieg.

Dojechaliśmy do mostu nad Dunajem. Pierwszy, jako prowadzący Krzysiek. Niby Rumunia i Bułgaria są w strefie Schengen, a on wyciąga dokumenty i coś tłumaczy. Okazała się, że wyjaśniał jak bardzo Velorex jest motocyklem i jak bardzo nie musi tym samym płacić za przejazd mostem.

Pierwszy raz w naszej wyprawowej historii wjechaliśmy do Bułgarii. I po kilku kilometrach dojechaliśmy do fortu w Widyń. Jakoś nie zrobił na nas dużego wrażenia. Ot po prostu zachowane mury warowne naddunajskiej fortecy.

I dalej pojechaliśmy do zamku Belogradchik. A tu dla odmiany robi wrażenie, szczególnie podjazd, gdzie tylko siłą rozpędu dało się na jedynce podjechać. I od razu przerażenie, jak zjechać? No dobrze, to za trochę. Wcześniej próba ustawienia na pochyłościach motocykli tak, by się nie przewróciły. A uwierzcie, załadowane knedle nie tak łatwo utrzymać w pionie.

W każdym bądź razie, zwiedzaliśmy te ruiny razem z brytyjską wycieczką emerytów. Podziwiam ich, niektórzy z nich ledwo chodzą po płaskim, a popatrzcie na zdjęcia. Bez dalszego komentarza.

Ostatnią atrakcją był dojazd na nocleg. Zmieniliśmy nieco plan i zanocowaliśmy nieco niżej. Raz, że było już późno, a dwa, że profil wysokościowy Krzysia nie zachęcał.

Wiem na co czekacie. Było, a jakże. W Bułgarii drogi krajowe są raczej dyskusyjnej jakości i w Velorexie Krzyśka zerwało si e słoneczko mocujące kolanko do cylindra Reszta na zdjęciach.

A tak ciekaw jestem - kiedy ostatnio widzieliście świetliki? Od wielu, wielu tak ich nie widziałem u nas.

Trasa: 342km
Awarie:
Daniel - zardzewiała stacyjka
Krzysztof - zerwany gwint nakrętki kolanko-cylinder, zgubione ładowanie

[xaff]

Bułgaria,

[xaff]

To na co czekacie 

[Ez57]

Xaff z telefonu robisz te opisy podróży i wstawiasz zdjęcia? Jeśli tak to całkiem zgrabnie Ci to idzie. 

[Maliniak]

To na co czekacie 

Zazdroszczę widoków!

[xaff]

Mam tablet z klawiatura. Francuskojęzyczną, i czasem nie trafiam w klawisze, ale nie chce mis za każdym razem poprawiać.

[cesik2006]

Dzień bez awarii to dzień stracony:)

[beduin929]

A CZ 350  dalej bez 4 biegu jedzie ? Szacunek dla was

[Adam112]

Ja bym zamontował do cezety większą zębatkę zdawczą. 19z albo nawet 20z.
Biegi by się wydłużyły wtedy

[xaff]

19 maja, wtorek

Noc była zimna, za to poranek, gdy słońce wyszło zza skał, był całkiem przyjemny. Nie padało, zrobiło się całkiem ciepło, pozostał tylko wiatr.

Niespiesznie zbieraliśmy się do wyjazdu i ostatecznie wyjechaliśmy około godziny 9:00. A jak ze z drobnymi problemami - silnik u Wiesia przez kilka pierwszych minut pracował tylko na prawym cylindrze. Po namyśle zaskoczył jednak na oba.

Zmodyfikowaliśmy nieco plan i trasę tak, by zobaczyć Orle Gniazdo. To nie to, co w Alpach, ale domek na skale. Nie podchodziliśmy, bo to kilka godzin marszu, co w butach motocyklowych szczególnie wygodne nie jest. Oglądaliśmy go z dołu, wrażenie jednak i tak zrobił. Dalsza część planu też uległa zmianie - zrezygnowaliśmy z i jednego z monastyrów na rzecz Monastyru Rylskiego. Przed wjechaniem na autostradę postanowiliśmy zatankować i tam Krzysiek wykonał drobny serwis - zmienił świece zapłonowe. O dziwo, nie było to łatwe, bo miał problemy w utrafieniem w gwint - wentylator nie ułatwia sprawy. Chwilę po ruszeniu o mało nie wjechałem w Krzyśka. Drogi w Bułgarii są delikatnie rzecz ujmując mocno dyskusyjnej jakości. I tak właśnie było - przed nim objawiła plejada dziur zespolonych. Jak depnął w hamulec, to go postawiło bokiem, a ja ledwo go zdołałem ominąć.

Po dojechaniu do autostrady toczyliśmy się nią powoli. I poza nudą i znużeniem nic specjalnego się nie działo. Wesoło zaczęło się po zjechaniu z niej w kierunku Monastyru Rylskiego. Tak, Bułgaria dołączyła do tego grona i również uraczyła nas deszczem.

Mokrzy dojechaliśmy pod monastyr. Tam obsługa parkingu chciała nas postawić poza miejscami parkingowymi, gdzieś po wolnych kawałkach miejsc, ale skasować za bilety, to już normalnie. Nie godzimy się na takie rzeczy i zaparkowaliśmy nieco niżej, za darmo. I poszło o kasę, poszło o zasady.

Sam monastyr warto zobaczyć. Takiego przepychu to chyba nigdzie indziej uświadczysz. Sami oceńcie po zdjęciach.

Miejsce na nocleg mieliśmy zaplanowane pod namiotem, 20km dalej, pogoda, a w zasadzie ciągły deszcz skłonił nas do wynajęcia pokoju w pobliskim hotelu. Tam zjedliśmy kolację, uraczyliśmy się bułgarskim piwem i pod prysznic. Pierwszy od kilku dni. Poezja.

Rozmawialiśmy przy kolacji dlaczego jeszcze nam się chce. Dlaczego tak wiekowi ludzie nocują pod namiotem, dlaczego jeszcze jeżdżą motocyklami, skoro trzem z nich lekarze już zabronili. I wyszło nam, że to hobby, to pasja, którą odkładaliśmy zbyt długo. I zamiast siedzieć w biurze, w cieple, przy gorącej kawie, robiąc to, co firmy od nas oczekują, to jedziemy starymi motocyklami, które wymagają nieustannej obsługi, które czasem się psują, niedomagają, ale działają. I nocujemy pod namiotami gdzieś daleko od domu. Tak, już jesteśmy zmęczeni, brudni i bądźmy szczerzy, nieco śmierdzący, ale szczęśliwi jak dzieci.
Tak więc jak macie swoje pasje, hobby, a wiem,  ze macie, to nie odkładajcie na później, realizujcie się. I pamiętajcie, to czas tylko dla Was, to przerwa od pracy i czatów firmowych. Zgadzacie się za mną, Pani J. i Panie D.?

Trasa: 248
Awarie:
Wiesio - poranny problem z pracą silnika na jeden cylinder
Krzysiek - przerywana praca silnika i wymiana świec

[xaff]

Monastyr Rylski

[Rozztocz]

Ależ się fajnie czyta te Twoje relacje Xaff.
Często na jednym tchu

[elkinio]

Mi tam lekarz nie zabronił ...... Nawet nie pytałem i nie mam zamiaru pytać 

[xaff]

Twoje szczęście. No a swoją drogą, to przypominam, że relacja po raz pierwszy jest też na FB klubowym. Tam jest więcej, dużo więcej zdjęć.

[xaff]

 20 maja, środa.

Pobudka o 6:00, a nawet kilka minut wcześniej. Za oknem mgliście, ale chyba nie pada, a ten szum, to pobliski potok. Postanawiamy zjeść po kabanosie i wyruszyć wcześniej, by jak najwięcej czasu poświęcić na zwiedzanie Salonik.

Wiem, wiem, opisy przyrody nie są dla Was najciekawsze. To jakby czytać "Nad Niemnem" Orzeszkowej. Swoją drogą, to jest tam całkiem ładnie. Czekacie zapewne na jakieś krwiste opowieści. No skoro nalegacie, to proszę - zrobiłem serwis lusterek. Bo zaczęły się luzować i drgały już tak, że mało co było widać. Za mało emocji? No to proszę, więcej - Krzysiek zajrzał do wysprzęglika. I zbladł, jakby po czterech dniach w deszczu nie był dość blady.

To co zobaczył, a w zasadzie czego nie zobaczył zmroziło go do kości. Okazało się, że zza uszczelki popychacza sprzęgła nic nie wystaje. Ułamał się pręt, dokładnie tak jak poprzedni. Jakie siły muszą tam działać?
Tym razem nie mieliśmy do dyspozycji ani wiertarki ani wierteł. Na szczęście w zapasach moich części był kolejny uszczelniacz oraz … wysprzęglik. Tak, dokładnie tak jak w zeszłym roku, tak i tym razem zabrałem go ze sobą.
Tylko jak wyjąć fragment popychacza, który pozostał w silniku. Z pomocą przyszła śruba spustowa od skrzyni w wersji magnetycznej (tak, też zabrałem) oraz zwinne palce Wiesia. Nie wiem jak on to zrobił, ale zdołał wydobyć ten fragment. Mając "czyste pole operacyjne" Krzysiek przystąpił do adaptacji nowego wysprzęglika. Nowy on był, ale próba dogięcia łapek skończyła się pęknięciem elementu. Na szczęście tylko pękł a nie złamał. Tak, czy inaczej, został zamontowany.

I tak już po 2 godzinach ruszyliśmy w drogę. Może to i dobrze, bo po drodze mieliśmy odwiedzić lokalne złomowisko. Tak, to jest lokalna atrakcja. Robi wrażenie, szczególnie BMW Isetta z towarzyszem Stalinem w środku. Jak nam przekazał pracownik, nie tak dawno Czesi zabrali stamtąd dwa Velorexy i Jawę albo dwie. Nam udało się znaleźć Kiwaczkę 350, Baberttę oraz TS. I to było najciekawsze znalezisko bo … miał jeszcze wysprzęglik. Co prawda zardzewiały, ale kompletny. Po trudnych negocjacjach, a wcześniejszym równie nie łatwym demontażu był w naszych rękach. To chyba pierwszy raz, gdy części zdobywamy na złomowisku. Znak czasów.

Dalsza droga to autostrada aż do Salonik. Odpuściliśmy atrakcje w Grecji po to aby więcej czasu mieć na zwiedzanie miasta. I to był bardzo dobry plan. Dotarliśmy około 16:00, szybki prysznic i w drogę. Jedno piwo, gyros z tzatzikami, kolejne. I szwędanie się po mieście.

W Salonikach historia jest na każdym kroku, ba nawet sięga głęboko we współczesną zabudowę miasta. Możecie do zobaczyć na zdjęciach. No robi wrażenie - co krok, to jakieś ruiny. Warto było przejść się po mieście. W sumie, to zrobiliśmy ponad 6 kilometrów. Na nogach. Z góry i pod górę, po schodach również w jedną i drugą stronę. Ii tak było warto.

I padamy zmęczeni, siły mamy tylko na planowanie następnego dnia. Zapowiada si e ciekawie, a co najważniejsze, jutro zdobywamy Albanię.

Trasa: 228 km
Awarie:
Daniel - poluzowane lusterka
Krzysiek - złamany pręt popychacza, wymieniony wysprzęglik.
Wiesiek - problem z gaźnikiem

Złombol Albania

Zaczęty przez Człowiek ZJAWA Turystyka, Spotkania, Zloty

MM - Luty 2026

Zaczęty przez Artur Motocykl Miesiąca

MM - marzec 2026

Zaczęty przez Artur Motocykl Miesiąca

MM - kwiecień 2026

Zaczęty przez Artur Motocykl Miesiąca